Optimaliseren van luchtweerstand met behulp van BioRacer Aero systeem. Deze testen kunnen nu uitgevoerd worden bij SMA Midden Nederland in Amersfoort. Neem voor meer informatie contact met ons op. Kosten losse aerotest €125. Inclusief de 2D fietspositie analyse: €300

Neem voor meer informatie contact met ons op: info@sportarts.org

 

 

Lees hier het artikel geschreven door Hidde Bekhuis en Guido Vroemen voor het triathlon magazine.

Sneller fietsen zonder training

Luchtweerstand en snelheid

Een fietser heeft te maken met verschillende natuurkundige krachten die de snelheid belemmeren. Veruit de belangrijkste kracht die overwonnen moet worden is de wrijvingskracht van de lucht; de luchtweerstand. De luchtweerstand is een bijzondere kracht, omdat het een exponentiële kracht is. Naarmate de snelheid van een fietser toeneemt, neemt de luchtweerstand die hij of zij moet overwinnen in het kwadraat toe. Simpel gezegd, hoe harder je fietst, des te groter wordt de luchtweerstand.

Naast harder trainen – het vermogen wat je kunt leveren vergroten –  kun je ook iets aan je luchtweerstand doen om sneller te fietsen. Eén mogelijkheid is fietsen in ijle lucht. Lucht op grotere hoogte kent een kleinere dichtheid (minder zuurstof moleculen) waardoor je er makkelijker door heen fietst. Vandaar dat pogingen om het werelduurrecord te verbeteren tegenwoordig ook op wielerbanen op hoogte gedaan worden. Echter, voor ons in Nederland is dit geen optie en überhaupt niet praktisch in een wedstrijd waar iedereen dezelfde omstandigheden heeft. Het verkleinen van het frontale oppervlak is ook een optie om de weerstand te verkleinen. Een meer aerodynamische fiets en aerodynamische positie zijn de oplossing om zonder trainen sneller te fietsen.  Immers hoe minder luchtweerstand, des te meer de geleverde kracht omgezet wordt in snelheid.

Aerodynamica: het verminderen van wervelingen achter de fietser

Vaak wordt gedacht dat een aerodynamische positie een zo “agressief” mogelijke positie op de fiets is. Als je het hoogte verschil tussen zadel en stuur maar zo groot mogelijk maakt snijd je vanzelf door de wind, is de gedachte. Maar een agressieve positie is meestal niet de meest aerodynamische positie. Een aerodynamische positie is de positie die voor de minste wervelingen achter de fietser zorgt. Deze wervelingen zorgen er namelijk voor dat iemand naar achter gezogen wordt.

Een compromis tussen snelheid en comfort

Om je aerodynamica te verbeteren moet je opzoek naar een houding en set-up van je fiets (waar komen de bidons, welke helm gebruik ik, doe ik een tri-suit met of zonder mouwtjes aan, et cetera) die voor zo min mogelijk wervelingen zorgt. Als je doel een hele triathlon is, maar je kunt de voor jouw optimaal aerodynamische houding maar twintig minuten volhouden schiet je je doel voorbij. Ook moet je er op letten dat je niet geblesseerd raakt door ineens in een nieuwe (extremere) houding te gaan fietsen. Belangrijk is dus ook een goed functie onderzoek van het bewegingsapparaat van een atleet, flexibiliteit, bewegingsuitslagen, spierlengtes spelen een grote rol.

CdA waarde

Wat is de CdA waarde?

Aerodynamische weerstand is luchtweerstand toegeschreven aan een object. Het is het product van de “drag”coëfficiënt (Cd) of “gladheid” van het object en de grootte van het object, voornamelijk bepaald door de frontale oppervlakte (A).

Vandaar dat voor de wetenschappelijke meting van de aerodynamische weerstand input nodig is van de Cd waarde vermenigvuldigt met het frontale oppervlak A, ook wel CdA.

De luchtweerstandcoëfficiënt Cd is een dimensieloos getal dat relateert de luchtweerstandkracht met de vorm, het oppervlak van het object en de snelheid van het object, het varieert van 0 en hoger. Een object met een Cd-waarde van 0 bestaat niet op aarde, terwijl druppels of vleugels ongeveer de laagste weerstandscoëfficiënten hebben.

Typische weerstandscoëfficiënten zijn:

Vleugel of druppel 0.005
Bal   0.5
Persoon rechtop  1.0
Vlakke plaat loodrecht op de luchtstroom 1.17
Baksteen  2.0
Fietser (handen boven op stuur)  1.15
Fietser (handen boven op remgrepen) 1.0
Fietser (handen onder in de beugel) 0.88
Fietser (ligstuur) 0.7

Hoe deze luchtweerstand coëfficiënten worden berekend is in dit verhaal niet zo belangrijk, het volstaat te zeggen dat het met een windtunnel mogelijk is om af te leiden wat het verschil is tussen “vorm of drukweerstand”, door de vorm van een object, en de “kleef of sleep” weerstand (hoe glad of geribbeld is je skin-suit ?), maar het verschil is minder belangrijk in de praktijk.

Frontale oppervlak (A) is een belangrijke factor in de praktijk en wordt meestal gemeten in meters in het kwadraat. Een typische fietser toont een frontaal gebied van 0,3 tot 0,6 vierkante meter afhankelijk van de positie. Frontale gebieden een gemiddelde fietser rijden in verschillende posities is als volgt

Handen boven op stuur 0.632
Handen boven op de remgrepen 0.4
Handen onder in de beugel 0.32

Het doel van de Aero test is om een zo klein mogelijke A waarde te bewerkstelligen met een houding die vol te houden is op de wedstrijd afstand waar je naar toe werkt. Dit levert dan uiteindelijk een prestatie op de voor jou zo optimaal mogelijk is.